این روزا محیطِ کاریام بیش از حد شلوغه. ذهنم البته شلوغتر.
حالا که در ۲۵ سالگی ایستادم میبینم شخصیتِ مستقلام خام نیست ،شکلِ جدید به خودش گرفته. و این رو دوست دارم.
مدتهاست به صورت شناس داخل تلگرام می نویسم و این باعث شده در تلاشِ پرفکت دیده شدن دست و پا بزنم. و به گمانم دنیای بی فیلترِ اینجا رو تا ابد ترجیح بدم.
نمیدونم آینده چه خواهد شد و دلاشفت چه چیزی رو در این جهان رقم خواهد زد.
فقط اینو میدونم من همیشه امیدوارم به رحمتِ یا رب! توی سیاه ترین و تاریک ترین شبهایی که سحر کرده برام.
سرم خلوتتر که بشه براتون بیشتر حرف میزنم. فیالواقع از هر دری سخن میگم!
فعلا.
